|
Krótka historia rodziny Jankowskich Historię rodziny Jankowskich utworzyliśmy na podstawie przekazów i dokumentów rodzinnych oraz zachowanych akt stanu cywilnego. Od 1844 roku w aktach parafii Szyszki dotyczących wsi Ostaszewo w pow. pułtuskim, pojawiły się zapisy dotyczące Rocha Jankowskiego, jego żony Jadwigi oraz ich syna Jana. Zapisy te dotyczyły przede wszystkim chrztów. Od lipca 1844r. Roch i Jadwiga występowali w nich w charakterze świadków i rodziców chrzestnych. Dnia 1 lutego 1857r. w Ostaszewie, kawaler Jan Jankowski ożenił się z panną Pauliną Kucińską córką Edwarda i Józefaty z Jabłońskich, pochodzącą z rodziny Kucińskich z Łęk w par. Pałuki. Z aktu ślubu wynika, że Jan Jankowski urodził się w 1835r. w Łókawicach (taka nazwa figuruje w akcie ślubu, najpewniej chodzi o Łukowice albo Żukowice?) Był synem Rocha i Jadwigi Jankowskich. Młodzi małżonkowie zamieszkali w gospodarstwie w Ostaszewie, tuż za folwarkiem ostaszewskim, w sąsiedztwie wsi Begno. W kolejnych latach na świat przychodziły ich dzieci:
Jan Jankowski zmarł dnia 7 kwietnia 1885r. w Garnowie Skierdach w wieku 50 lat, pozostawił po sobie żonę Paulinę i siedmioro dzieci, pochowany został na cmentarzu w Gołyminie. Paulina z d. Kucińska, wdowa, mieszkała w Ostaszewie, by w 1902r. przenieść się wraz z synem Władysławem do Łopacina. Zmarła w Łopacinie dn. 10 lutego 1903r. Na początku XXw. rodzina Jankowskich zamieszkiwała: Ostaszewo w par. Szyszki, Gnaty Gromadze w par. Winnica, Łopacin oraz Garnowo i Gołymin w par. Gołymin. Po 1920r. część rodziny mieszkała w Krzemieniu par. Szwelice, w Nasierowie Dolnym par. Ciemniewko oraz w Gołyminie, Sokolnikach par. Baboszewo, gdzie Władysław był ekonomem (1918/1919) oraz w Warszawie. Skąd przybyli Jankowscy na tereny pow. pułtuskiego? Fragment wspomnień Mariana Jankowskiego (1920-1999) "... Przed II wojną światową w Gołyminie - wspominał Marian - pamiętam jedno z rodzinnych spotkań w sierpniu 1937 roku, w 70-tą rocznicę urodzin mojego ojca Rocha. Na spotkaniu był mój wujek, urzędnik państwowy z Warszawy, Konstanty Jankowski. Bracia rodzeni, Konstanty i Roch [synowie Jana] opowiadali różne dawne historie m.in. o wspólnym pobycie w garnizonie wojskowym w Pułtusku w końcu XIXw. Wspominali również o swoim przodku [pradziadku] Stanisławie. Zapamiętałem tą niezwykłą historię. Wuj opowiadał o Stanisławie, podoficerze w kampanii napoleońskiej (pułk Legii Nadwiślańskiej?). Pułk brał udział w licznych potyczkach w dobie Ks. Warszawskiego. W jednej z nich na północno-wschodnich kresach Królestwa Polskiego Stanisław został ranny i dostał się do niewoli. W krótce uciekł z niej i ukrywał się skutecznie pod zmienionym nazwiskiem na terenie Kujaw. Tam, urodził się mój dziadek Roch - to szczególne, że w naszej rodzinie Jankowskich, imię Roch było tradycyjnie nadawane co pokolenie, tak też było z Rochem. Pradziadek Stanisław, miał syna Rocha, mojego dziadka. Dziadek Roch miał syna Jana a ten miał syna Rocha, mojego ojca. Pradziadek Stanisław Jankowski zmarł po Powstaniu Listopadowym...". Tyle ze wspomnień Mariana.
Skąd pochodzi moja rodzina?
Na
podstawie aktu ślubu z 1869r z par. Szyszki, wiemy, że wdowiec po
zmarłej w 1868r. Jadwidze, Roch Jankowski ożenił się z Anną Ceterską
(*1843 +1873). Roch urodził się około 1817r. w Chojnach al. Choinach
(nazwa niepewna),
był synem Stanisława i Magdaleny Jankowskich. Roch, prawdopodobnie nie
miał więcej dzieci poza wyżej wymienionym, pierworodnym synem Janem
urodzonym około 1836 roku. Zmarł w roku 1870 w Ostaszewie w wieku 56
lat. W akcie zgonu nie podano żadnych szczegółów dotyczących jego
rodziny, ani miejsca jego urodzenia.
Rodzina
Rocha syna Stanisława przemieszczała się po obszarze Mazowsza
Północnego. Zamieszkała na gospodarstwie w Łukawicach? (nazwa wsi
niepewna), gdzie w 1836r. przyszedł na świat syn Jan. Około 1843r. Roch
sprzedał gospodarstwo i przesiedlił się z rodziną tj. z żoną Jadwigą i z
jedynym synem Janem do Ostaszewa w par. Szyszki. Po długich badaniach i analizach dostępnych dokumentów wynika, że rodzina Jankowskich pochodziła z okolic Wysokiego Mazowieckiego, ze wsi Łazy należącej do par. Dąbrowa Wielka. Prawdopodobnie Jankowscy przybyli do Łaz w początkach XVIIIw. W najstarszych księgach metrykalnych par. Dąbrowa Wielka gdzie leży wieś Łazy, dostępnych od 1745r. notowany był Józef Jankowski (+1745), dziedzic na Łazach, praprzodek naszej rodziny. Miał on syna Jana (*1733+1792 Łazy), właściciela części na Łazach. Jan Jankowski z Marianny Dołęgowskiej miał syna Stanisława (*1788+1833 Łazy), a tenże, z Magdaleny Kaczyńskiej pozostawił syna 2im. Piotra Rocha (*1807+1870). Tyle świadczą akta. Dalsze badania wcześniejszych akt oraz Ksiąg Nurskich Grodzkich i Ziemskich przyniosły kolejne potwierdzenia dotyczące własności Łaz. W 1783r. zastaw na tej wsi otrzymuje Wawrzyniec syn wyżej wspomnianego Józefa. Potomkowie tej rodziny zamieszkiwali Łazy co najmniej do II WŚ.
_________________________________________________________ Wieś rodzinna Ostaszewo w par. Szyszki
Pozostałości po dworze i folwarku Ostaszewo (fot. aut. 2010r.)
W połowie XIX w. sukcesorami Ostaszewa była rodzina Koziebrodzkich, spadkobierców po Onufrym Koziebrodzkim herbu Jastrzębiec i żonie jego Elżbiecie z d. Zielińskiej [*1774 Koźniewo](x1806 Szyszki), a do właścicieli części szlacheckich zaliczali się Paweł Klicki po Juliannie Koziebrodzkiej, Józef i Teodora z Zielińskich Zbierzchowscy, Zuzanna Tekla Marianna z Zielińskich żona Konstantego Przebendowskiego h. Kula - generała WP, Antoni i Katarzyna Gzowscy, Stanisław Proszkowski s. Jana i Felicjanny Wołłowicz i Antonina Pruszkowska (po nich dzierżawił część na Ostaszewie Julian Witowski, pochodzący z Kujaw, dziedzic Dębianki i Lekarzewic, małżonek Marianny Pruszkowskiej c.Waleriana i Antoniny, ślub 2/1845 par. Szyszki oraz jej brat August Pruszkowski), Marianna Lesiewska d. Stokowska córka Józefa Faustyna Stokowskiego, stolnika orłowskiego i Joanny z Zielińskich Stokowskiej, a żona Jana z Lesiewa Lesiewskiego h. Ogończyk [1822/7 Brdów, Radoszewice] Wszystkie wymienione małżonki z domu Zielińskie, to siostry, otrzymały spadek po swoim ojcu Antonim Zielińskim, zmarłym w 1812 roku. W latach 50-tych XIX w. dziedzicem Ostaszewa był Gustaw Zieliński syn Karola i Heleny z d. Wołłowicz, brat Hipolita dziedzica m.in. Gzów z przyległościami. Gustaw dziedziczył po babce Teodorze z Zielińskich (c. Antoniego i Katarzyny z d. Sutkowskiej), żonie Józefa Wołłowicza - szambelana JKM, która w 1814 roku otrzymała dobra w spadku po swoim zmarłym w 1812 roku ojcu Antonim Zielińskim herbu Świnka. [Spis właścicieli ziemskich z 1846 roku, AGAD KRSWiS sygn. 6559]; [Pułtusk i okolice, Katalog zabytków]; Antoni Zieliński h. Świnka (*1757 +1812) chorąży raciązki, syn Józefa i Teresy Zbrożek, mąż Katarzyny Sutkowskiej (*1737 +1822) c. Floriana, podstolanki łukowskiej h. Pobóg (x1765), po której otrzymał Koźniewo Wielkie i Czaplice, Zaręby, Koty i Rycice, był jednym z najbogatszych ludzi na Mazowszu. W 1771 roku nabył od Antoniego Ostaszewskiego m. in. Ostaszewo, Ostaszewo Wielkie z dworem, Czernie, Begno, Wolę Rańczą, Ostaszewko oraz część na Ostaszewie Pankach i Włuskach. Zmarł w 1812 roku. Majątek po nim dziedziczyły wyżej wymienione córki. W końcu XIXw. folwark został rozparcelowany na różnych dzierżawców, powstała wieś Zieleńszczyzna. Dalsze losy dworu w Ostaszewie Wielkim nie są znane.
Grób rodzinny Jankowskich na Warszawskim Bródnie z symbolicznym wymienieniem moich przodków.
Pochowani:
Zobacz zestawienie krewnych rodziny Jankowskich z pow. Pułtuskiego
|
A.D. 2000-2026 Mazovia Projekt